Miejsce klindamycyny i tretynoiny w miejscowej terapii trądziku

Wiadomości dermatologiczne

Znajomość prawidłowych zasad leczenia trądziku jest niezwykle ważna zarówno dla lekarza prowadzącego terapię, jak i dla leczonego pacjenta. Celem terapii jest nie tylko złagodzenie choroby, ale także zmniejszenie jej negatywnego wpływu na rozwój emocjonalny pacjenta. Wiadome jest, iż choroba obniża poczucie własnej wartości chorującej osoby i wpływa przez to na wiele aspektów życia społecznego. Leczenie miejscowe trądziku jest postępowaniem wystarczającym w terapii choroby u ok. 60% pacjentów. Do wykorzystania mamy tu bardzo szerokie portfolio preparatów, które w zależności od sytuacji można stosować w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym. W grupie najczęściej stosowanych leków są retinoidy, antybiotyki, nadtlenek benzoilu i kwas azelainowy. Artykuł przedstawia wykorzystanie retinoidu (tretynoiny) i antybiotyku (klindamycyny) w terapii miejscowej trądziku [1, 2].

Tretynoina

Tretynoina należy do retinoidów, które są podstawową grupą leków wykorzystywanych w terapii trądziku. Są to pochodne witaminy A, które są zalecane w leczeniu zewnętrznym zarówno w monoterapii (np. w trądziku zaskórnikowym), jak i w terapii skojarzonej (np. z miejscowymi antybiotykami lub nadtlenkiem benzoilu). Jak wiadomo, retinoidy znajdują zastosowanie również w terapii miejscowej zapalnych postaci trądziku podczas stosowania doustnej antybiotykoterapii. 

POLECAMY

Mechanizm działania tretynoiny jest szeroki: redukuje ona tworzenie się mikrozaskórników i zaskórników, ma działanie przeciwzapalne i pośrednio redukuje kolonizację Propionibacterium acnes w jednostkach włosowo-łojowych. Oprócz tretynoiny do tej grupy leków zaliczamy adapalen, tazaroten, izotretynoinę i trifaroten, które różnią się między sobą siłą działania oraz nasileniem działań niepożądanych [1, 2]. 

Poza retinoidami dostępnymi w produktach monoskładnikowych szerokie zastosowanie w terapii trądziku znajdują preparaty łączone. Ich przykładem jest środek zawierający tretynoinę 0,025% i klindamycynę 1%. 

Produkty złożone charakteryzują się wygodą aplikacji, lepszą skutecznością oraz szerszym mechanizmem działania, dlatego mają szczególne znaczenie w bardziej nasilonych zapalnych postaciach trądziku, jak również w trądziku wieku dojrzałego. Działania niepożądane podczas miejscowego stosowania tretynoiny to najczęściej dolegliwości pojawiające się w miejscach aplikacji pod postacią rumienia, suchości skóry, swędzenia i pieczenia skóry oraz nadwrażliwości na promieniowanie ultrafioletowe. Aby ograniczyć ryzyko ich wystąpienia, zaleca się stopniowe rozpoczynanie leczenia według schematu, np. raz wieczorem co trzy dni (tydzień pierwszy), raz wieczorem co drugi dzień (tydzień drugi) oraz raz wieczorem codziennie (tydzień trzeci, czwarty i kolejne), z włąc...

Wybierz subskrypcję dla siebie i czytaj tak, jak lubisz!

CHCĘ KUPIĆ

Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę

Co trzy miesiące otrzymuj sprawdzone narzędzie i artykuły tworzone przez ekspertów-praktyków. Pogłębiaj wiedzę, pracuj sprawniej i bądź przygotowany na najbardziej skomplikowane przypadki.

4 numery w roku
250+ specjalistycznych artykułów
najnowsze metody leczenia
aktualna wiedza
Dołącz do grona specjalistów, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę

Przypisy