Tralokinumab w praktyce – opis przypadku pacjenta z atopowym zapaleniem skóry

Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą i nawrotową chorobą zapalną skóry o wieloczynnikowej patogenezie, występującą zarówno w populacji pediatrycznej, jak i u osób dorosłych. Choroba manifestuje się obecnością zmian wypryskowych, suchością skóry oraz nasilonym świądem, który w istotny sposób wpływa na jakość życia pacjentów, zaburza sen oraz codzienne funkcjonowanie. 
W patogenezie AZS kluczowe znaczenie mają zaburzenia bariery naskórkowej oraz nadmierna aktywacja odpowiedzi immunologicznej typu 2, związana m.in. z działaniem interleukiny 13 (IL-13). 
Postęp w poznaniu mechanizmów immunologicznych odpowiedzialnych za rozwój choroby przyczynił się do rozwoju terapii biologicznych umożliwiających skuteczniejsze i lepiej ukierunkowane leczenie pacjentów z umiarkowaną i ciężką postacią AZS. Jednym z nowoczesnych leków stosowanych u chorych od 12. roku życia jest tralokinumab – przeciwciało monoklonalne selektywnie hamujące aktywność IL-13. W Polsce terapia tym lekiem jest dostępna również w ramach programu lekowego B.124 dla pacjentów z ciężkim AZS, u których wcześniejsze leczenie immunosupresyjne było nieskuteczne, przeciwwskazane lub źle tolerowane.