Preparaty złożone w terapii miejscowej dermatoz z nadkażeniem bakteryjnym

Kwas fusydowy

Kwas fusydowy w połączeniu z walerianianem betametazonu stanowi często stosowany środek miejscowy o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym, zalecany w terapii wtórnie zakażonych dermatoz wypryskowych. Kwas fusydowy jest selektywnym antybiotykiem wytwarzanym przez szczep grzyba Fusidium coccineum, który wykazuje dużą aktywność wobec Staphylococcus aureus (w tym szczepów opornych na metycylinę) oraz innych bakterii Gram-dodatnich, działa m.in. na Corynebacterium minutissimum, Streptococcus spp., ale oporne na jego działanie są np. bakterie Pseudomonas aeruginosa. W dermatologii jest stosowany od kilkudziesięciu lat, przede wszystkim w leczeniu infekcji skóry wywołanych przez S. aureus. 
Jak wiadomo, skóra chorych na AZS jest częściej skolonizowana przez S. aureus niż skóra osób zdrowych (może to dotyczyć nawet do 90% przypadków), a gęstość kolonizacji jest istotnie większa w obrębie zmian skórnych niż na skórze zdrowej, co koreluje z nasileniem AZS oraz stężeniem przeciwciał IgE [5]. 

Kilka randomizowanych, kontrolowanych badań wykazało, że kwas fusydowy w różnych postaciach do stosowania miejscowego jest skuteczny w leczeniu infekcji skóry, ponieważ ma wysoką aktywność bakteriobójczą wobec S. aureus, S. epidermidis, Streptococcus pyogenes, Propionibacterium acnes, Corynebacteria, Clostridia. Kwas fusydowy charakteryzuje się również dobrym przenikaniem tkankowym – ma zdolność penetracji nawet nieuszkodzonej skóry. Badania farmakokinetyczne i farmakodynamiczne wykazały, że po miejscowym zastosowaniu osiąga on wysokie stężenie przeciwbakteryjne w głębokich warstwach skóry, co ma znaczenie w terapii miejscowej [6]. Występuje on w postaci kremu wzbogaconego lipidami (tzw. kremu lipidowego), który – poza skutecznym działaniem przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym – wykazuje efekt emoliencyjny i nawilżający. Dlatego preparat ten jest szczególnie...