Autor: Paulina Szczepanik-Kułak

dr n. med. i n. o zdr.

Klinika Dermatologii, Wenerologii i Dermatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie

Działy
Wyczyść
Brak elementów
Wydanie
Wyczyść
Brak elementów
Rodzaj treści
Wyczyść
Brak elementów
Sortowanie

Miejscowa terapia o wielokierunkowym działaniu w łysieniu androgenowym

Łysienie androgenowe (ang. androgenetic alopecia – AGA) jest najczęstszą przyczyną postępującego przerzedzenia włosów u kobiet i mężczyzn. Ze względu na przewlekły i postępujący charakter choroby leczenie wymaga długotrwałego, zindywidualizowanego postępowania. Podstawą terapii pozostają metody ukierunkowane na ograniczenie miniaturyzacji mieszków włosowych i modulację mechanizmów androgenozależnych, jednak u części pacjentów istotne znaczenie może mieć również ocena stanu skóry głowy oraz objawów współistniejących. Preparaty łączące składniki o działaniu przeciwzapalnym, hormonalnym i keratolitycznym mogą stanowić element terapii miejscowej w indywidualnie dobranych przypadkach. 
W pracy omówiono miejsce preparatu zawierającego prednizolon, benzoesan estradiolu i kwas salicylowy w postępowaniu u dorosłych pacjentów z AGA, ze szczególnym uwzględnieniem mechanizmu działania poszczególnych składników, kwalifikacji pacjentów oraz praktycznych aspektów stosowania. Podkreślono konieczność właściwej oceny objawów ze strony skóry głowy i diagnostyki różnicowej współistniejących dermatoz. Preparat może uzupełniać standardowe postępowanie terapeutyczne, nie zastąpi jednak metod o udokumentowanej skuteczności w hamowaniu progresji AGA.

Czytaj więcej

Różnorodny wpływ składowych emolientów na barierę ochronną skóry

Bariera naskórkowa jest złożonym układem strukturalnym i funkcjonalnym, odpowiadającym za utrzymanie homeostazy skóry poprzez ograniczenie przeznaskórkowej utraty wody (TEWL), ochronę przed czynnikami środowiskowymi oraz regulację interakcji między gospodarzem a mikrobiomem skóry. Zaburzenia jej funkcjonowania odgrywają kluczową rolę w patogenezie licznych chorób dermatologicznych, w szczególności atopowego zapalenia skóry, wyprysku, rybiej łuski oraz innych przewlekłych dermatoz zapalnych. Współczesne badania wskazują, że defekt bariery naskórkowej obejmuje nie tylko nieprawidłowości w składzie lipidów międzykomórkowych, zwłaszcza ceramidów, lecz także zaburzenia ekspresji filagryny, zmniejszenie zawartości naturalnego czynnika nawilżającego (NMF) oraz zmiany w składzie mikrobiomu skóry.
Emolientoterapia stanowi podstawę leczenia i profilaktyki schorzeń przebiegających z uszkodzeniem bariery naskórkowej. Skuteczność preparatów emolientowych wynika z synergistycznego działania składników o właściwościach okluzyjnych, humektancyjnych, lipidowych i przeciwzapalnych. Substancje okluzyjne ograniczają utratę wody, humektanty zwiększają zdolność warstwy rogowej do jej wiązania, natomiast lipidy wspomagają odbudowę cementu międzykomórkowego. Coraz większą uwagę zwraca się również na wpływ emolientów na mikrośrodowisko skóry oraz pośrednią modulację mikrobiomu.
W niniejszym artykule omówiono znaczenie wybranych składników aktywnych stosowanych w nowoczesnych preparatach emolientowych, ze szczególnym uwzględnieniem oleju z orzechów makadamia, oleju z awokado, oleju canola, oleju z pestek winogron, oleju parafinowego, olejów silikonowych, mocznika, hialuronianu sodu, pantenolu oraz składników naturalnego czynnika nawilżającego. Przedstawiono również ich potencjalny wpływ na odbudowę bariery naskórkowej, utrzymanie prawidłowego nawodnienia skóry i wspomaganie terapii atopowego zapalenia skóry.

Czytaj więcej

Suplementacja witaminą D w wybranych chorobach dermatologicznych

Skóra stanowi miejsce syntezy witaminy D, a także jest narządem docelowym dla biologicznie aktywnej formy tej witaminy. Witamina D odpowiada za wiele funkcji skóry, w tym proliferację, różnicowanie i apoptozę keratynocytów oraz zachowywanie właściwości barierowych i procesy immunoregulacyjne. Co ważne, witamina D wydaje się istotną opcją terapeutyczną w wielu przypadkach chorób skóry. 
W niniejszym artykule przedstawiono rolę witaminy D w patogenezie wybranych chorób skóry (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, bielactwo, łysienie plackowate) z podkreśleniem zasadności suplementacji. 

Czytaj więcej

Regeneracja naskórka i wzmocnienie bariery ochronnej skóry – rola składników pochodze...

Skóra to zewnętrzna powłoka stale narażona na działanie czynników zewnętrznych, takich jak ucisk, tarcie czy drażnienie. Uszkodzenia te manifestują się rozwojem zmian zapalnych na skórze i niejednokrotnie wymagają zastosowania produktów o działaniu miejscowym. W ostatnim czasie na rynku farmaceutycznym pojawił się innowacyjny preparat pielęgnacyjny stworzony z myślą o wzmacnianiu bariery ochronnej skóry, szczególnie polecany do pielęgnacji skóry dojrzałej, suchej, wrażliwej i wymagającej. Środek ma lekką, transparentną formułę, co czyni go idealnym rozwiązaniem do codziennego stosowania na wrażliwe partie ciała. Produkt ten zawiera składniki pochodzenia naturalnego o potwierdzonej efektywności terapeutycznej w procesie gojenia ran. W niniejszym artykule opisano składniki pochodzenia roślinnego charakteryzujące się korzystnym wpływem w aspekcie gojenia uszkodzeń powstałych po miejscowym urazie.

Czytaj więcej